ایدئولوژیک : واژه ای تشکیل شده از "آیدیا" و "لوژیک" به معنی دانش افکار که اولین بار توسط " دوتراسی" در اواخر دهه ۱۷۰۰ ابداع شد. بعد از دوتراسی اصطلاح ایدئولوژی توسط افرادی مثل مارکس به شیوه ی انتقادی تری مورد استفاده قرار گرفت. یعنی مارکس ایدئولوژی را " آگاهی دروغین" یا کاذب تلقی کرد. او معتقد بود برای اینکه مردم طبقه ای واقعی به حساب آیند، لازم است در جامعه موقعیتی مشابه داشته باشند اما در عین حال باید از شرایط و منافع متقابل خود باخبر باشند و دشمن طبقاتی مشترکشان را بشناسند مارکس این آگاهی را آگاهی طبقاتی دانست اما همواره از گرایش طبقات پایین به اینکه باور کنند با طبقه حاکم منافع مشترکی دارند، نگران بود و چنین باوری را آگاهی کاذب می خواند.. در واقع معتقد است گروه های قدرتمند می‌توانند افکار مسلطی را که در جامعه به گردش در می آیند کنترل کنند و به این ترتیب موقعیت برتر خود را توجیه کنند. و... این توجیهات به فقرا می‌آموزد که از فلاکت خویش خشنود باشند.

+ یعنی کاپیتالیسم زمان مارکس، با ساختارزدایی و تقلیل همه مسائل خرد و کلان به گردن انسانی که اورا سوژه می‌نامد و در نهایت مبرا کردن ساختار و زمینه های سیاسی، مناسبات اقتصادی، اجتماعی و به هنجار کردن نابرابری ها و تثبیت و مشروعیت دادن به شکاف طبقاتی و... به دنبال توجیه خود است.

+زیادی توضیح نمی‌دم ولی این قانون جذب و کارما و این مسخره بازیای رایج الان همون مصداق توجیه کاپیتالیسم ها برای توجیه ناعدالتی‌هاست، و بیش از پیش علاوه بر نادیده گرفته شدن واقعیت، با جملاتی امثال این‌که اگر در فقر ماندی، تنها به این دلیل است که به اندازه‌ی کافی تلاش نکرده ای و... در جهت نفع سرمایه داریه.

خلاصه که اینم یه دلیل موجهه برای اینکه چرا نباید وارد این مزخرفات ذهنی رایج بشیم!